Badania, Instytucje
the scores of
transformation
Projekt badawczy
/ Jacek Doroszenko
↓↓↓ Przewiń
Wideo-partytura / video score, EN / to oryginalna kategoria artystyczna, którą w swojej pracy doktorskiej zaproponował polski artysta intermedialny, Jacek Doroszenko. Partytura wideo to praktyka, która bada punkty styku między notacją muzyczną, wykonaniem a specyfiką danego miejsca. Metodologia ta polega na filmowaniu zaplanowanych ruchów w różnych otoczeniach lub wnętrzach, których cechy stanowią czynniki bezpośrednio determinujące kompozycję.
„The Scores of Transformation” to projekt intermedialny poświęcony badaniu akustycznej i wizualnej pamięci przestrzeni przemysłowych przekształconych w instytucje kulturalne.
O PROJEKCIE
Badania te mają znaczenie zarówno dla praktyki artystycznej, dostarczając nowych narzędzi do zgłębiania pamięci miejsca, jak i dla szerszej refleksji nad sposobami ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego oraz przemianami przestrzeni i obiektów w kontekście procesów rewitalizacji i zmian ich funkcji. Projekt jest finansowany z grantu badawczego przyznanego przez Uniwersytet UKEN w Krakowie na lata 2026–2027.
ZASOBY
WIDEO PARTYTURY, BADANIA ARCHIWALNE, PARTYTURY GRAFICZNE, NAGRANIA, WYWIADY I WIELE INNYCH MATERIAŁÓW
Biblioteka zasobów
Badania, Instytucje
Wideo-partytury
METODY
1
Wideo-partytura
– oryginalna metoda artystyczna, w której przestrzeń determinuje strukturę kompozycji dźwiękowej poprzez przemieszczanie się wykonawcy w danym otoczeniu.
2
Nagrania terenowe
– metoda nagrywania dźwięków w naturalnym otoczeniu, poza studiem nagraniowym. W ramach tego projektu służy on do dokumentowania aktualnych warunków akustycznych wybranych przestrzeni oraz do gromadzenia materiałów źródłowych do kompozycji dźwiękowych.
3
Spekulatywna rekonstrukcja
– metoda polegająca na artystycznej interpretacji i rekonstrukcji kompozycyjnej utraconego środowiska akustycznego, oparta na badaniach archiwalnych, wywiadach z pracownikami instytucji oraz analizie właściwości akustycznych przestrzeni.
4
Badania archiwalne
– przegląd dokumentów archiwalnych, planów architektonicznych, fotografii i materiałów dotyczących pierwotnego przeznaczenia wybranych budynków. Ma to na celu odtworzenie kontekstu historycznego oraz określenie charakterystycznych cech funkcjonalnych i akustycznych tych przestrzeni przed ich przebudową.
5
Wywiady pogłębione
– rozmowy z pracownikami instytucji, pozwalające na zebranie relacji na temat funkcjonowania poszczególnych przestrzeni oraz ich warunków akustycznych. Materiał zebrany podczas wywiadów stanowi podstawę do hipotetycznej rekonstrukcji krajobrazów dźwiękowych.
6
Analiza akustyczna przestrzeni
– badanie parametrów akustycznych wybranych lokalizacji (czas pogłosu, częstotliwości rezonansowe, właściwości przestrzenne) zarówno do celów badawczych, jak i do projektowania systemów nagłośnieniowych.