Petrohradská Kolektiv – Fabryka, Echo

Type

Badania,Instytucje

Date

Petrohradská Kolektiv

Budynek, wzniesiony w 1903 roku, pierwotnie pełnił funkcję młyna i piekarni prowadzonych przez małżeństwo Hedvikę i Karela Müllerów. Pod koniec lat 30. XX wieku przeszedł gruntowną przebudowę i stał się fabryką wyrobów czekoladowych marki Korda and Co. Historycznie rzecz biorąc, ostatnim użytkownikiem budynku był zakład montażowy firmy „Plants for Industrial Automation”. Ślady tych kolejnych funkcji pozostały w strukturze budynku — w kształcie okien, wysokości sufitów i układzie pomieszczeń. Chociaż budynek jest obecnie przeznaczony do rozbiórki, od 2015 roku jest wykorzystywany przez kolektyw jako centrum wydarzeń kulturalnych i platforma sztuki współczesnej.

fot. Materiały prasowe Petrohradská Kolektiv

Petrohradská Kolektiv została założona w 2015 roku przez Editę Štrajtovą i Daniela Konopáča jako kompleks pracowni dla artystów, projektantów i twórców z pokrewnych dziedzin.

Wystawa „Soundreaming”, Ewa Doroszenko i Jacek Doroszenko, Galeria Jedna Dva Tří, Kolektyw Petrohradská, 2018

Z biegiem lat projekt przekształcił się w wielopłaszczyznową platformę współpracy krajowej i międzynarodowej, obejmującą galerię „Jedna Dva Tří”, kino „Kino Petrohradská”, klub społecznościowy, studio fotograficzne, studio nagraniowe oraz zaplecze dla międzynarodowych rezydencji artystycznych.

Misją instytucji jest wypełnienie luki między światem sztuki a szeroką publicznością oraz stworzenie bezpiecznej przestrzeni do dyskusji na temat współczesnych zagadnień. W miejscach, gdzie niegdyś tętniło życie przemysłowe, obecnie toczy się dialog między różnymi dyscyplinami artystycznymi: sztuką współczesną, muzyką eksperymentalną, performansem i sztuką audiowizualną.

To właśnie w tej postindustrialnej przestrzeni Ewa i Jacek Doroszenko zaprezentowali swój projekt „Soundreaming” – cykl rozpoczęty w 2014 roku i realizowany w ramach programów rezydencji artystycznych w różnych europejskich miastach, w tym w Pradze, Barcelonie i Linzu. Projekt ten stanowi cyfrowe archiwum audiowizualne, czerpiące inspirację bezpośrednio z otaczającego środowiska. Zainspirowany miejscem, doświadczeniem i pamięcią, odwraca tradycyjne role fotografii i dźwięku: pejzaże dźwiękowe zastępują fotografię jako dominujący element dokumentalny, podczas gdy reprezentacja wizualna wywodzi się bezpośrednio z nagrania akustycznego danego miejsca.

Wystawa „Soundreaming”, Ewa Doroszenko i Jacek Doroszenko, Galeria Jedna Dva Tří, Kolektyw Petrohradská, 2018

Przemysłowa przeszłość budynku stała się dla artystów nie tylko tłem, ale samym w sobie surowcem twórczym. Podczas rezydencji Jacek Doroszenko zarejestrował środowisko dźwiękowe dawnej fabryki – jej ciszę, akustyczne ślady przemysłowej przeszłości oraz pogłosy pustej przestrzeni. Na podstawie tych nagrań powstały instalacje dźwiękowe, w których akustyczne otoczenie tego miejsca zostało przekształcone w materiał artystyczny. Prace i instalacje zaprezentowane na wystawie ujawniły nieustanne poszukiwania artystów w zakresie rzeczywistych krajobrazów, środowisk wirtualnych i pejzaży dźwiękowych – terytoriów dźwiękowych, które kształtują nasze postrzeganie świata.

Historia Petrohradská Kolektiv stanowi przykład praktyki, którą europejskie miasta stosują z coraz większą świadomością: zamiast burzyć postindustrialne obiekty, tchną w nie nowe życie – rezydencje artystyczne, wystawy, kina, pracownie. Miejsca te oferują coś więcej niż tylko alternatywną infrastrukturę kulturalną: niosą ze sobą ciężar historii, który staje się zarówno kontekstem, jak i inspiracją. W przypadku Doroszenko ciężar ten był dosłownie słyszalny. Czekając na nieuchronną rozbiórkę, budynek przy ulicy Petrohradskiej trwa, dając schronienie artystom i ich pytaniom. Doroszenko wsłuchał się w jego ściany. A oni nagrali to, co usłyszeli.